Vrouwenhanden

Voor Textiel Festival Twente bouwt Ine op landgoed Twickel de installatie ‘Vrouwenhanden’. Vrouwenhanden komt voort uit de herinnering aan haar moeder en grootmoeder: ‘Ik zie hun handen met een extreem dunne haaknaald en fijn linnen of katoenen garen in de weer. Ze waren fier op de kleedjes die zo uit hun handen ontstonden en die verschillende goed zichtbare plekken in huis tooiden. Hun ‘erfenis’ die ze mij nalieten bestond uit een aantal van die kleedjes die zij met engelengeduld hadden gehaakt’.

In latere jaren begreep Ine dat haar herinnering niet uniek is. Veel mensen hebben een vergelijkbare herinnering aan hun moeder, grootmoeder, tante en buurvrouw. Ine verzamelde een groot aantal van dit soort kleedjes. In kloswerk, haakwerk en naaldkant. Gemaakt door veel moeders en grootmoeders, tantes en buurvrouwen. Ze komen allemaal uit persoonlijke erfenissen en dragen zo een stukje van de persoonlijke geschiedenis van de schenkers. De kleedjes nemen een bijzondere plek in. In de herinnering van zovelen.

Terug op de plek waar ze horen

In de installatie Vrouwenhanden tilt Ine deze kleedjes één voor één op en plaatst ze op een ‘sokkeltje’. Zo gaan ze een eigen leven leiden. Losgekomen van het tafeltje, de rookstoel of het dressoir waar ze ooit voor vervaardigd waren. Elk afzonderlijk kleedje wordt zo opgetild. De tijd en het engelengeduld dat onze ‘voormoeders’ investeerden in deze werken komt zo terug op de plek waar ze horen: losgemaakt uit de vergetelheid, geplaatst op sokkeltjes en tentoongesteld in de prachtige omgeving van landgoed Twickel. Een stukje erfgoed maken ze zichtbaar.